Emigratiebeurs 2025

Na het bezoek aan de Scandinavian Day in de Expohal in Houten op 8 december 2024 kregen we twee kaarten voor de Emigratiebeurs voor het weekend van 29 en 30 maart 2025. Op 30 maart zijn we er heen geweest. Tien jaar terug waren we ook al aanwezig op de emigratiebeurs en deze keer zijn we met onze dochter geweest. Die is bijna klaar met de studie en wou graag naar de beurs toe om te kijken wat de mogelijkheden zijn. Die dag hebben we twee sessies gevolgd Move to Arctic Sweden van Arctic Sweden en Zweeds Lapland wacht op je van Move Up North. In de Move to Arctic Sweden sessie waren onder andere vier Nederlanders, die naar het hoge noorden van Zweden zijn geëmigreerd, hun verhaal aan het vertellen. De sessie was trouwens volledig in het Engels. Guido van den Berg vertelde ook heel kort nog iets. Guido was een deelnemer in Winter vol liefde en woont in Arjeplog. Samen met de vier sprekers was hij ook aanwezig bij de Arctic Sweden stand. De naam van één van de sprekers weet ik nog en dat is Wiepie van der Veen. Leuk om de verhalen te horen. De tweede sessie Zweeds Lapland wacht op je werd gegeven door Hilde Pape die werkt voor Move Up North. Ze begon de sessie met een filmpje over het hoge noorden. Volgens mij kwamen de gedeeltes uit de onderstaande video:

 

Hilde introduceerde zichzelf en hoe het leven is in Zweeds Lapland. In dit artikel is meer over haar te lezen. Ook weer een leuke sessie.

 

Hilde Pape

 

Hieronder het artikel van Hilde uit de MoveUpNorth folder:

 

Op de beurs de stands langsgelopen. Onze dochter heeft bij wat stands vragen gesteld maar eigenlijk kwam het allemaal op hetzelfde neer. Ben je weleens naar Zweden geweest? Ken je Zweden? En nog meer van die vragen. Erg oppervlakkig. Men zocht zoals gewoonlijk medisch personeel. 

Na de hele beurs overgelopen te hebben, kwamen we tot de conclusie dat Scandinavië wel erg hip is geworden. In de Scandinavië zaal was het erg druk. De zaal met andere landen was daarmee vergeleken erg rustig. In vergelijking met tien jaar geleden waren er nu veel meer stands uit verschillende regio's van Zweden en Noorwegen aanwezig. Nog wel een leuk boekje met 100 true facts over Norrbotten meegenomen. Hieronder zijn een paar foto's van een aantal feiten te zien:

 

 

Dit was ons tweede bezoek aan de emigratiebeurs en tevens ook de laatste. Of we nu daadwerkelijk gaan emigreren naar Zweden? Misschien wel, misschien niet. Dat zal van een aantal factoren afhangen :-).

Zweden is anders - Ron Serné

Boek details:

Auteur: Ron Serné
Titel: Zweden is anders
Verschijningsdatum: 2024
Bladzijde: 128
Uitgeverij: Uitgeverij Grenzenloos
ISBN: 9789461853677

 

 Flaptekst:

Na jarenlang dromen, grondige voorbereidingen en vele vakanties in het adembenemende Zweden, besluiten Ron (62) en José (58) samen met hun hond Anders in 2023 de sprong te wagen. Ze verkopen hun huis in Nederland, laten hun oude leven achter en beginnen aan een nieuw avontuur in het hart van Värmland.

In dit boek deelt Ron, de rationele planner, het verhaal van hun emigratie. Van het geregel met officiële instanties tot de twijfels en onzekerheden in hun tijdelijke huurhuisje in een afgelegen gehucht. José, de creatieve tegenpool, brengt balans met haar intuïtie en optimisme. Samen navigeren ze door de uitdagingen van het vinden van een geschikt huis, het leren van de Zweedse taal en het bouwen van een nieuw leven.

Met humor, eerlijkheid en een flinke dosis relativeringsvermogen neemt Ron je mee door de ups en downs van emigreren. Dit is niet het verhaal van totale mislukking zoals je op tv ziet, maar ook geen sprookje. Het is de realiteit van twee mensen die een droom waarmaken met vallen en opstaan.

 

Het boek:

Uitgeverij Grenzenloos heeft weer een emigratieboek uitgebracht. Deze keer van de hand van Ron Serné. Dit boek vond ik wel interessant om te lezen omdat Ron en zijn vrouw José op het moment van emigreren 62 en 58 jaar waren. Allebei dichtbij de pensioenleeftijd. Hoe gaan ze dat doen? Gaan ze nog werken in Zweden of gaan ze nu al genieten van hun pensioen? Dit is te lezen in het boek dat bestaat uit 33 verhalen en een voor- en nawoord. Ze zijn op 1 juni 2023 verhuisd naar Zweden. Ron en José zijn 38 jaar samen. Op moment van verhuizing waren ze met pensioen. In 2007 voor het eerst in Zweden geweest. Voor 2007 gingen ze op vakantie naar Turkije, Spanje en Griekenland. Het Zwedenvirus kreeg hun te pakken en ze in de tijd na 2007 Zweedse taallessen gevolgd bij eerst de Volksuniversiteit en later bij Buro Zweeds Leren. Hun eerste vakantie in Zweden hadden ze een huisje in Vägsjöfors. 

Uit de 33 verhalen uit het boek heb ik hieronder de meest interessante punten eruit gehaald.

Verhaal 2: Goed beslagen ten ijs komen
Vanaf 2008 tot en met 2022 vele vakanties en rondreizen naar en door Zweden. Geen enkel idee hoe te voorzien in levensonderhoud. Geen echt vak geleerd. 16 jaar ervaring in het bankwezen en een jarenlange ervaring in de publieke dienstverlening bij een zbo (zelfstandig bestuursorgaan). Hetzelfde gold ook voor José. Ze werkten allebei bij dezelfde werkgever. Het goede salaris, de pensioenopbouw en leaseauto waren de gouden ketting. 

 

Verhaal 4: Anders

Gaat over hun hond die ze Anders hebben genoemd.

 

Verhaal 5: Van muggendaal naar sunnedaal
Emigratie naar Zweden. Niet direct gekocht maar eerst gehuurd. Op 1 juni 2023 hebben ze een huis gehuurd in de buurt van Ekshärad via Airbnb. Van daaruit gingen ze kijken naar een koophuis. Het budget voor een koophuis: maximaal 2 miljoen kronen.  Na twee maanden huren is het een huis in een villawijk net buiten Sunne met uitzicht over een weiland en het meer Mellan-Fryken op 400 meter afstand geworden. Ron is trouwens geen klusser. 

 

Verhaal 8: Is Zweden duur - Deel 2
Als je je eigen huis niet verkoopt voor de emigratie dan betaal je 22% winstbelasting in Zweden over de verkoopwinst betalen van je huis in Nederland. Heb je spaargeld dan betaal je 30% belasting over je rente-inkomsten. In Nederland is de eerste 57000 euro aan spaargeld per persoon belastingvrij. Daarboven ga je pas belasting betalen over je rente-inkomsten.  

 

Verhaal 12: De bureaucratie
Officiële uitschrijving uit Nederland met twee maanden opgeschoven. Verklaring: huis in Nederland verkocht en een tijdelijk huurhuis in Zweden om te oriënteren op een mogelijke emigratie. De Nederlandse overheid wil wel weten waar je op dat moment bereikbaar bent en waar zij hun post naar toe kunnen sturen. Via een briefadres is dat mogelijk. Ron en José hebben een briefadres genomen via hun zoon en schoondochter. Zo heb je voldoende tijd om de autoverzekering, aanvragen persoonsnummers, ID-kort en Bank-ID te regelen.  

 

Verhaal 14: Onze situatie
Hoe zijn Ron en José naar Zweden geëmigreerd? Hoe hebben ze dat geregeld met het vroegpensioen en dergelijke. Dat is te lezen in dit hoofdstuk. Zeer interessant om te lezen. 

 

Verhaal 15: Belasting in Zweden of Nederland?
Belastingafspraak tussen Zweden en Nederland:
Artikel 18.1 van het belastingverdrag wordt aangehaald. Van Skatteverket.  

Art. 18.3 en 24.1c
Art. 19.2 en 24.1c

Ron heeft in het bedrijfsleven gewerkt en ook als ambtenaar bij een zbo. Voor een ambtenaarspensioen gelden in Zweden andere belastingregels. 

 

Verhaal 17: Typisch Zweeds
Openbaarheid: Bijna alles is openbaar in Zweden. Zo is het bekend dat criminelen bij de grens of bij diverse veerdiensten kentekens fotograferen, om vervolgens het adres op te zoeken en in te breken. Via een kenteken kun je het adres achterhalen.  

Verhaal 18: De Zweedse taal leren
Ron heeft veel gehad aan de kinderboeken van Pettson och Findus.

 

Conclusie:

Eindelijk weer een emigratieboek gelezen. Deze vond ik best wel interessant omdat we zelf ook bijna op die leeftijd zitten en benieuwd was hoe Ron en José het gedaan hebben.   

Een leven in Noorwegen - Henk Brugman

Boek details:
Auteur: Henk Brugman
Titel: Leven in Noorwegen (ebook)
Verschijningsdatum: 2008
Bladzijde: 162
Uitgeverij: Uitgeverij Grenzenloos
ISBN: 9789077698969

Flaptekst:
De Nederlander Henk Brugman (1955) woont en werkt sinds eind 2000 in een dorpje ten noorden van Trondheim, samen met zijn vrouw Esther.

In zijn columns (soms serieus, vaak met een knipoog) gunt Brugman ons een blik in zijn wereld en die om hem heen. Waar hij staat weet hij vaak zelf niet. Is hij een geïntegreerde Nederlander die Noorse gebruiken heeft overgenomen, of staat hij met verwondering aan de kant te kijken naar hoe het er in Noorwegen aan toe gaat?

Hoe gaat hij om met de taalproblemen die hij ondervindt, hoe kijkt hij aan tegen de Noorse tradities en gewoontes? En doet hij daaraan mee? Hoe is het om weer even in Nederland te zijn? Zou hij terug willen of heeft hij zijn plek gevonden in Noorwegen? Een boek vol verbazing, verwondering en vertwijfeling, waarin duidelijk wordt dat integreren in een ander land met vallen en opstaan gaat, letterlijk en figuurlijk.

Het boek:

Een emigratieboek over Noorwegen. Daar zijn er niet veel van en de twee boeken van Henk Brugman stonden al heel lang op mijn nog te lezen lijstje. Het eerste boek van hem, Een leven in Noorwegen, heb ik dan eindelijk gelezen na bijna twaalf jaar. Het boek bestaat uit een aantal columns die verschenen zijn op de Norsk website. Henk Brugman woont sinds eind 2000 in een dorpje ten noorden van Trondheim, samen met zijn vrouw Esther. In 2007 en 2008 schreef hij een serie persoonlijke observaties. Henk komt oorspronkelijk uit Twente.

Altijd leuk om emigratieverhalen te lezen, vooral van een nuchtere Twentenaar. Zo is er het verhaal Ambtenaar in openbare dienst, een korte beschrijving van de vrijdag. Henk was namelijk ooit ambtenaar in openbare dienst in Noorwegen. Het verhaal Blinded by the light over verstralers op auto’s. Zweden zijn erger dan Noren in de zin van nog sterkere verstralers. Het gelijknamige nummer van Manfred Mann’s Earth Band krijgt hierdoor een andere betekenis :-).

\

Het verhaal Halve bol vond ik een onsamenhangend verhaal. Het verhaal Jas, bloes, rok is wel weer erg goed met het Molde jazzfestival, Rauma Rock en het Quartfestival Kristiansand met The Cumshots en Fuck for Forest. Daarnaast een aantal brieven naar goede vriend Peter in de beginjaren van de emigratie (2000 en 2001) en brieven aan Brugman uit april 2004. Deze laatste gaat over een emigratie naar Noorwegen en de terugkeer naar Nederland in november 2007. In een ander verhaal over kerst kom je wel heel veel woorden tegen met het woord jul.

Ik ben nog steeds vertrokken - Robin en Wendy Groot

Boek details:

Auteur: Robin en Wendy Groot
Titel: Ik ben nog steeds vertrokken (eBook)
Verschijningsdatum: 2017
Bladzijde: 154
Uitgeverij: Brave New Books
ISBN: 9789402169478

Samenvatting (Bol.com):

Ik ben nog steeds vertrokken, is een verhalenbundel over de familie Groot. Zes jaar geleden was op tv te volgen hoe de familie Groot met het hele gezin vertrok naar het mooie, maar verre Zweden en zo hun bestaan in Nederland opgaf.
Heeft u zich ook altijd al afgevraagd hoe het met Robin, Wendy en de kinderen is afgelopen nadat zij op tv te zien waren? Dan is dit uw kans. Robin en Wendy laten u, in dit op eigen wijze geschreven boek, meegenieten hoe hun leven verderging na de emigratie.
Het boek bevat diverse leuke verhalen over een achtervolging op de snelweg, het huis dat in brand werd gestoken, het omzetten van Wendy haar diploma, een kilo drugs en zo nog wat van dit soort avonturen.
Ook delen Robin en Wendy Groot in dit boek verschillende zwart-wit foto's om u zo een nog completer beeld te geven van hun acht jaar in Zweden. Verwacht niet te veel, maar verwacht zeker niet te weinig, want dit is hoe het verder ging.

Ik vertrek:
Robin en Wendy en hun kinderen kende ik nog van een aflevering van Ik vertrek. Niet echt een fijne aflevering om te zien. Totaal geen plan en alles ging verkeerd. De aflevering was een van de toppers van leedvermaak. De aflevering is hier te bekijken. Hieronder alvast een voorstukje van de aflevering:

In de jaren nadat ik de aflevering had gezien was ik wel benieuwd hoe het verder met hun is gegaan. Bij Ik vertrek is er meestal nog een Hoe is het met aflevering te zien, maar niet van de familie Groot. Toen ik zag dat ze in eigen beheer een boek hebben uitgebracht, heb ik gelijk de ebook versie gehaald. De papieren versie is namelijk erg duur. Dat was ook al het geval bij het boek Jo in Jämtland van Jojanneke Kraaykamp. Zij had haar boek ook via Brave New Books uitgebracht.

Het boek:
Het boek begint met een voorwoord geschreven op 4 november 2017: Tijdens de zomer van 2010 verhuisde het gezin van het West-Friese Wervershoof naar het kleine plaatsje Kärrbackstrand in Zweden. De verhuizing is gefilmd en uitgezonden bij Ik Vertrek. Het boek is ingedeeld in vier delen: de periode voor de uitzending op tv, de periode tijdens de uitzending, de periode na de uitzending en nu. Grotendeels geschreven door Robin. Hier en daar heeft Wendy bijgedragen met eigen tekst.

Aan het einde van het boek hebben de kinderen Damon en Kimmy ook hun bijdrage geleverd met hun kijk op de emigratie naar Zweden.

In het eerste deel wordt de familie Groot elke keer gebeld om nog eens mee te doen met Ik Vertrek. Dit willen ze niet. Ze doen het op hun eigen manier via dit boek. Ondertussen wonen ze acht jaar in Zweden en zijn ze in die tijd vijf keer verhuisd. Ze zijn bewust uit het nieuws gebleven om de kinderen te beschermen.

De emigratie vond plaats tijdens de zomer van 2010. Tussen het moment van opname en de uitzending van Ik vertrek zat ongeveer anderhalf jaar.

Het tweede deel heeft als titel Tijdens. Dit is de periode tijdens de uitzending van Ik vertrek. Ik heb hier weinig genoteerd. Alleen het nummer Everybody hurts van REM in The Corrs uitvoering.

Het volgende deel heeft als titel Erna. Een hoofdstuk uit dat deel heet Fuck the system. Veel gescheld en getier zoals kloothommels en schurftpatienten. Na drie jaar hebben ze hun huis verkocht en zijn naar Enköping verhuisd. Van hun oude huis hadden een Noors/Duitse motorbende hun clubhuis gemaakt. Verder is te lezen dat Damon de opleiding natuurwetenschappen gaat doen en later biologie is gaan studeren aan de Universiteit van Uppsala. Kimmy gaat de muziekopleiding volgen. Wendy heeft een studie (Psychologen opleiding) van tweeënhalf jaar gedaan aan de universiteit van Uppsala. In mei 2016 begon Wendy met werken als schoolpsycholoog. Vanwege het werk van Wendy verhuist het gezin naar Eskilstuna. Eskilstuna bestaat uit diverse getto’s die samen een stad vormen, aangezien het een oud industriestad in verval is. Ze waren terecht gekomen in een wijk met veel buitenlandse immigranten. Er stond geregeld een auto in de brand, je hoorde wel eens een geweerschot en de drugsdeals vonden gewoon op klaarlichte dag in het zicht midden op straat plaats. Niet echt een ideale situatie dus verhuizing nummer vijf stond in de steigers.

In het vierde deel Nu wonen ze in Älmhult en vertelt Damon en Kimmy hun verhaal. Kimmy doet dat trouwens in het Engels.

Conclusie:
Interessant boekje om te weten hoe het is vergaan met de familie Groot. Totaal afgebrand na de uitzending en ik begrijp wel dat ze niet op het vervolg van Ik vertrek zijn ingegaan. De schrijfstijl van Robin is apart. Veel scheldwoorden en heel veel spelfouten. De humor is nog erger dan die van mij en dat zegt heel wat :-). Voorbeeld: Ook Damon vond dat hij wel wat aan lichaamsbeharing kon doen, uh, ik bedoel beweging. Geen wonder dat hun verhaal niet bij bijvoorbeeld Van Dorp Uitgevers is uitgebracht. De stukjes van Wendy zijn wel normaal. Een apart boek, maar ze kunnen inderdaad wel zeggen dat ze nog steeds niet vertrokken zijn. Dat had ik niet verwacht na het zien van de Ik vertrek aflevering. Wat dat betreft hebben ze het na wat omzwervingen goed voor elkaar en belangrijk, hun kinderen ook.

Wetenswaardigheden:

• Ringtone van Seven Nation Army van The White Stripes.

• Rallycross in Höljes.
• Tour des Fjords.
• Arctic race of Norway.
• Deze is mij ook bijgebleven: Volgens Robin is julbord een gigantisch smerig eetfestijn.

Op internet kwam ik deze informatie nog tegen:

• Website Robin.
• Mijn keuze website.
• Het nummer Treasure van Kimmy: 

Van droom tot emigratie - Heiko Leugs

Boek details:
Auteur: Heiko Leugs
Titel: Van droom tot emigratie (ebook)
Verschijningsdatum: 2017
Bladzijde: 213
Uitgeverij: Van Dorp Uitgevers
ISBN: 9789461852090

Flaptekst:
Reeds jaren geleden was het voor Joke en Heiko Leugs duidelijk: hun toekomst zou in Zweden liggen. Het land waar ze bij iedere vakantie het gevoel kregen dat ze thuis kwamen. Juist als het tweetal er vol voor wil gaan, slaat de economische recessie toe. Hun huis in Groningen blijkt plotseling onverkoopbaar en de emigratieplannen van het enthousiaste stel worden omgevormd. Er wordt besloten eerst een vakantiehuis in Zweden te kopen en de economische crisis af te wachten. In 2017 kunnen ze dan toch de droom gaan waarmaken. Het eigen huis wordt verkocht en de vele jaren van gedegen voorbereiding betalen zich nu uit. Van droom tot emigratie is een rijk gedetailleerd boek over een langgekoesterde wens tot landverhuizen, gecombineerd met een goed doordachte voorbereiding.

Van vakantie tot emigratie:
Van vakantie tot emigratie is het eerste boek van Heiko Leugs. Het boek verscheen in 2014. Ze waren ten tijde van dat boek nog niet geëmigreerd. Eind oktober 2017 kreeg ik op de blogpost een reactie van Heiko met de mededeling dat het tweede boek een week later zou verschijnen. Goed nieuws want het eerste boek beviel me goed en ik was benieuwd naar de vervolgverhalen.

Het boek:
In het voorwoord wordt duidelijk dat dit boek “ons Zweden” beschrijft. Volgens het voorwoord zijn ze uiteindelijk geëmigreerd naar Zweden. Lees daarvoor het onderstaande gedeelte uit het voorwoord:

Wij zijn uiteindelijk op 5 mei 2017 op 56 en respectievelijk 53-jarige leeftijd geëmigreerd en hebben tijdelijk in ons vakantiehuis in Hällaryd Rolsberg gewoond in de gemeente Vetlanda, provincie Jönköping. Per 15 september 2017 wonen we in Ödarp, Björkhaga 1 te Anaby, Tranås kommun.

Het tweede boek zit beter in elkaar dan het eerste boek. Het boek is onderverdeeld in verhalen en het zijn deze keer afgesloten verhalen waarin de titel van het verhaal de lading dekt. Het boek leest prettig en ik moet zeggen, het is bij vlagen erg confronterend. We zitten op dit moment zelf in het verkoopproces van ons huis en dan worden de perikelen rondom de verkoop van hun huis in Nederland herkenbaar. We hebben zelf besloten om toch binnen Nederland te verhuizen en te profiteren van de lage rente. Wie weet gaan we in de toekomst starten met een vakantiehuis in Zweden. Kan ook zijn dat dit niet lukt. We zien wel. Om die reden is het interessant om te lezen hoe het Heiko en Joke is vergaan. In het genre emigratieverhalen is dit boek zeker een aanrader en met veel plezier gelezen en hopelijk komt er een derde boek.

Wetenswaardigheden:

• Het eiland Visingsö.
• In Aneby, Stalpet bevindt zich de hoogste waterval van Zuid-Zweden.
• WC bräntoalett of een vakuumtoalett med förbränning. Dat ziet er ongeveer net zo uit als een gewoon toilet met waterspoeling, echter met dit toilet wordt ‘de kleine én de grote boodschap’ verbrand tot as. Dat verbranden kan elektrisch of met behulp van (lpg) gas. De as kan later over de tuin verstrooid worden en is goede compost.
• Schilderijen van Öob. 
• Stel Jan en Ria. Ontmoet via emigratiebeurs. In april 2014 naar Zweden geëmigreerd. Ze wonen in het dorpje Solkaryd.
• Erikshjälpen. Hemofiliepatient Erik Nilsson (1929-1966). Erik ontving veel namen en adressen door te luisteren naar Sven Jerrings radioprogramma Children’s mailbox. Roland Nelsson werd Erikshjälpen’s directeur in 1983.
• Joke en Heiko hadden hun vakantiehuis in de verhuur. Van de 52 weken konden ze er zelf maximaal zes weken naar toe. Niet verhuurd via bv Novasol maar alleen aan bekenden.
• Joke en Heiko hebben de websites www.rolsberg.com en www.heiko-Joke.com.
• Hagens camping. Jos en Hanneke Vrigstad.
• Hoofdstuk Scandinavische thrillers. Marc Pennartz, Stieg Larsson, Henning Mankell, Lars Kepler, Camilla Läckberg en Hjorth & Rosenfeldt.
• Joke en Heiko hadden hun huis in Nederland ruim vier jaar in de verkoop.
• Het eerste wat ze gingen doen in Zweden was vakantie houden. Een vriend zei: We zouden eerst moeten ontwortelen, om vervolgens opnieuw te kunnen aarden.
• Joke en Heiko waren in april 2017 zes jaar getrouwd. Voor beiden was dit hun tweede huwelijk.
• Er is hun vaak gevraagd of ze ook in Ik vertrek zouden komen. Antwoord: Nee. Dat soort programma’s is volgens hun vooral op zoek naar sensatie.
• Afscheid nemen bestaat niet - Marco Borsato.

• Taalfoutje: We waren zeer onder de inruk van de vele oldtimers.
• Na het lezen van een boek van Jo Nesbø kreeg Heiko kriebels. Hij had zin om een tweede boek over emigreren naar Zweden te schrijven. Dat was op 8 mei 2017.
• Uitstapje: Skrôla Hie, nabij het plaatsje Bruzaholm (tussen Eksjö en Mariannelund). Mooi beekje met kloofje tussen rotswanden. Net buiten Eksjö een hele mooie bijzonder grote en diepe kloof Skurugata en het punt Skuruhatt. Ramkvilla, kloof Hörnebo Skiffergruva. Kleva Gruva. Älmhult, Ikea-museum.
• Blauwe autootjes van PostNord hebben het stuur rechts. Makkelijk om de post in de bussen te doen.

Gelukkig in Zweden - Astrid Redlich

Boek details:
Auteur: Astrid Redlich
Titel: Gelukkig in Zweden (ebook)

Verschijningsdatum: 2014 

Bladzijde: 149
Uitgeverij: Grenzenloos / VanDorp
ISBN: 9789461850720

Flaptekst:
Al meer dan 25 jaar kwamen Astrid en haar man Piet in Zweden voordat zij de definitieve stap zetten om te verkassen naar het hoge noorden. In hun vorige boek We gaan naar Zweden! deed Astrid daar op meeslepende wijze verslag van.

In dit boek - dat ook los van het vorige deel te lezen is - wordt duidelijk dat Astrid en Piet destijds de juiste keuze hebben gemaakt. Langzaam maar zeker integreren ze steeds meer in de Zweedse samenleving. Koken, praten en denken worden stapje bij stapje steeds meer Zweeds en steeds minder Hollands. Dit zorgt ervoor dat Astrid en Piet volmondig kunnen zeggen: 'We zijn gelukkig in Zweden'.

Het boek:
Gelukkig in Zweden is het tweede emigratieboek van Astrid Redlich. Haar eerste boek We gaan naar Zweden! heb ik in september 2017 gelezen. Het eerste boek viel wat tegen. Ik ben benieuwd wat het tweede boek brengt. Het boek bestaat deze keer uit zestig verhalen. De verhalen zijn niet meer zo onsamenhangend als in het eerste boek. Astrid heeft dezelfde stijl als in het eerste boek. Een aantal nietszeggende verhaaltjes en een aantal leuke verhalen. De verhalen op het eind vond ik zelf erg verrassend. Een serieuze Astrid die over het leven na Dutch Mountain schrijft. Veruit het beste gedeelte van de twee boeken.

Conclusie:
Gelukkig in Zweden is gelukkig beter dan We gaan naar Zweden!. De twee boeken stammen uit 2014. Zal er nog een derde komen? Ik heb in ieder geval weer genoten van een emigratieboek.

Wetenswaardigheden:

• Stukje uit Wild life: De auto kiest nu zelf z’n weg en sturen heeft weinig zin. Als een ongeleid projectiel crossen we over de modderpaden en mijn schoonzus en ik zitten blij te stuiteren op de achterbank. Een sport-BH was geen overbodige luxe geweest.
• In Jarig is Piet vijftig geworden. Het is dan 2009.
• Beklimming Gnupen in Öje.
• Big Lake Run: Cadillacs, rockabilly en Roy Orbison.
• Een live-concert van Lars Kristerz.

• De Malungs Dansbandvecka komt net als in het eerste boek weer aan bod.
• Blijkbaar moet een monteur een verklaring afgeven als bv de koelkast defect is en niet meer te repareren is. Zonder verklaring is er niets met de verzekering te regelen. In een ander verhaal wordt het een doodverklaring genoemd. Deze keer voor de kapotte vriezer.
• Uitspraak: De kippen kunnen het af en toe niet bekakken zoveel eieren gaan er hier doorheen. 
• 19 juni 2010: De bruiloft van kroonprinses Victoria en Daniël.
• In april de uitbarsting van de IJslandse vulkaan Eyjafjallajökull.
• Astrid en Piet zijn al tweeëntwintig jaar getrouwd en hebben een nieuw huis gekocht in Öje. De afstand Öje en restaurant is 44 km.
• Karaoke van het nummer Shalali van Sineke.

• Sineke is populair in Scandinavische landen. Het past goed in de stijl van de Svenska Dansband muziek, de Zweedse variant op Duitse Schlagers. De Zweedse vertaling van Shalali is te horen op YouTube.

• Optreden P-Floyd in Dalhalla, steengroeve in Rättvik. Hieronder het nummer Comfortably numb. Ik heb nu dan eindelijk een keer naar P-Floyd geluisterd en het valt mij erg tegen. De locatie Dalhalla lijkt me wel geweldig. 

• In september 2010 na lang nagedacht te hebben, hebben Astrid en Piet besloten om Dutch Mountain te verkopen. De voornaamste reden: ze krijgen lichamelijk erg veel klachten en het werktempo wordt te zwaar.
• Slågbord, een half open hut.
• In het verhaal Emigreren? Wel eerst leren. zijn Astrid en Piet voor en tijdens de emigratie uitgelachen en uitgehoond. Was het afgunst? 
• Acties die volgens Astrid niet levensvatbaar zijn: 
• een B&B beginnen.
• een camping beginnen.
• emigreren omdat je al zeventig bent.
• een volslagen verkeerd concept en geen plan B hebben.
• emigreren omdat je broer het ook heeft gedaan.
• Een uitdrukking die ik nog niet eerder gehoord had: Het pist van de lucht. 
• In Zweedse taal vieren ze in september het 5-jarig jubileum van Dutch Mountain.
• In De verkoop is Dutch Mountain, na ruim twee jaar te koop hebben gestaan, verkocht. De huidige eigenaars zijn ruim elf maanden met de aankoop bezig geweest. Door die gebeurtenissen in die elf maanden schaamden Piet en Astrid voor de kopers en willen niet met hun geassocieerd worden. 
• Zomer 2012 is de eerste zomer zonder restaurant.
• In Ander leven is te lezen hoe het leven na Dutch Mountain is.
• Classic Car Week in Rättvik.
• Kunst en cultuurdagen in Tiomilaskogen.
• Astrid gaat als oproepkracht in een beeldschoon hotelletje in Malung werken en heeft ook een baantje als oproepkracht op een basisschool.

Retourtje Midzomer - Pieter Mans

Boek details:
Auteur: Pieter Mans
Titel: Retourtje Midzomer
Verschijningsdatum: 2016
Bladzijde: 133
Uitgeverij: Uitgeverij Grenzenloos
ISBN: 9789461850003

Flaptekst:
Enkele jaren geleden trok Pieter Mans samen met zijn partner naar Midden-Zweden om daar een hotel-restaurant over te nemen en het leven een hele andere wending te geven. Pieter hield alle nieuwsgierigen op de hoogte via vlotgeschreven columns die exclusief op Emigratieboek.nl gepubliceerd werden.

Retourtje Midzomer is een gebundelde verzameling met ervaringen van de afgelopen vier jaren, doorspekt met zowel humoristische momenten als waardevolle overpeinzingen van een Nederlandse emigrant in Zweden.

Eerder verscheen van Pieter Mans het boek Volgende week, misschien... over zijn allereerste ervaringen met leven, wonen en werken in Zweden.

De auteur:
Retourtje midzomer is het tweede emigratieboek van Pieter Mans. Zijn eerste boek Volgende week misschien is in 2013 verschenen en heb ik gelezen. Helaas heb ik er toen geen blog over geschreven zodat ik niet meer weet wat Pieter in zijn boek heeft geschreven. Het ging in ieder geval over de avonturen van Pieter en zijn Duitse partner Andreas Falke sinds ze in 2005 vanuit Nederland naar Zweden verhuisd zijn. Zij namen het hotel Wärdshuset Spader 2 over in Sysslebäck, een dorpje in Värmland. Retourtje midzomer is net als Volgende week misschien een bundeling van de blogs die verschenen zijn op de website van Emigratieboek. In het laatste blog van Pieter is te lezen dat ze Wärdshuset Spader 2 en hun huis verkocht hebben en Zweden gaan verlaten. Ze willen dichter bij hun familie zijn. Een ding wat duidelijk is geworden voor Pieter is:

Natuurlijk waren er de afgelopen negen jaar ook dieptepunten. Een zeker ongeduld blijkt diep in mijn systeem verankerd. Ik kan er nog steeds niet tegen als mensen hier gewoon massaal tussen twaalf en één alles laten vallen om te lunchen, in vakantieperiodes hele bedrijven, en, nog erger, hele ziekenhuisafdelingen, sluiten, geen telefoon beantwoorden, niet reageren, niet terugbellen, je in mijn ogen nodeloos lang laten wachten. Hahaha. Ik die dacht dat ik me daar in een jaartje of anderhalf wel aan zou hebben aangepast.

Een ding staat vast. Er komt geen derde deel over hun emigratie naar Zweden.

Het boek:
Het boek bestaat uit 41 verhalen die makkelijk te lezen zijn. Interessant is dat het boek Steeds meer Zweeds van Angelien Motzheim wordt aangehaald. Andreas en Pieter voelen dit zelf niet zo na bijna zeven jaar. Dit zal ook de reden zijn dat ze uiteindelijk weer uit Zweden vertrokken zijn. In Retourtje Midzomer verblijven ze ondertussen al vijf jaar in Zweden. Na die vijf jaar is de tijdelijke verblijfsvergunning afgelopen. Ze hebben een aanvraag voor 'permanent uppehållsrätt' ingestuurd.

In de verhalen zijn ze nog steeds eigenaars van hotel-restaurant Wärdshuset Spader 2. Verder haalt Pieter een aantal keren de zin Nästa vecka, kanske (Volgende week, misschien) aan. De titel van zijn eerste boek. Een bekende zin in Zweden :-).

Wetenswaardigheden:

• In het verhaal Cultuurverschillen de verschillen tussen Duitsers en Nederlanders.
• Een verhaal gaat over de autorally in Höljes. Die baan hebben we een keer bezocht, maar toen was er niets te doen.
• Utøya wordt aangehaald in het verhaal Wakker worden!
• De gezondheidszorg wordt aangehaald in het verhaal van Jörgen en Bo.
• De mobiele telefoon in het verhaal Flintstones United. 
• Allt för sverige is de favoriete tv-serie van Mans.
• Ingemar, Snöppe, is de meest interessante man van het dorp en wijde omgeving of zelfs van de provincie volgens Mans.
• Teleac cursus in Gediplomeerd.
• Acht jaar geleden zijn ze geëmigreerd. Mans verhuisde in Nederland van Kampen, Coevorden,  Amersfoort en Den Haag.
• Het boek Ik vertrek nog niet wordt aangehaald.
• Hun overleden hond Pumuckl (17 oktober 1997 - 12 juli 2013) in het verhaal Toneelspelen, traan versus lach.
• Herkenbaar zijn de Aziatische plukkers in Moderne slavernij?
• Het boek Thuis in Zweden wordt aangehaald. Janke Nobel in het boek: We hebben verschillende (Nederlandse) emigranten hier binnen twee jaar zien vertrekken, en altijd zijn ‘de Zweden’ de oorzaak. Ze willen geen contact, komen hun afspraken niet na, zijn lui en laks maar ik denk dat het vooral komt door kennisgebrek van de Nederlander. Gebrek aan taalkennis, maar zeker ook gebrek aan kennis van cultuur en tradities.

Conclusie:

Ondanks dat ik geen blogpost over Volgende week misschien heb geschreven, kwamen me enkele verhalen erg bekend voor. Alsof ik ze eerder gelezen heb. Ik denk dat ik het eerste boek binnenkort maar weer een keer ga lezen. In ieder geval waren de verhalen weer een genot om te lezen. Niet zo moeilijk omdat ik de Scandinavische emigratieboeken altijd leuk vind om te lezen. Pieter heeft een fijne schrijfstijl die makkelijk leest en hij is serieus. Een van de betere emigratieboeken.

We gaan naar Zweden! - Astrid Redlich

Boek details:
Auteur: Astrid Redlich
Titel: We gaan naar Zweden!
Verschijningsdatum: 2014
Bladzijde: 153
Uitgeverij: Uitgeverij Grenzenloos
ISBN: 9789461851

Samenvatting:
Al meer dan 25 jaar komen Astrid en haar man Piet in Zweden. Vanaf het allereerste moment doet het land iets met ze. Al gauw ontstaat de wens om te emigreren naar het hoge noorden, maar om verschillende praktische redenen komt het er niet direct van.

Toch laat het idee hen niet los en uiteindelijk gaan de twee actief op zoek naar een passende omgeving om te wonen en om iets op te zetten als bron van inkomsten. Na enkele keren bijna iets te hebben gevonden dat op het laatste moment afketst, belanden Astrid en Piet in de provincie Dalarna waar ze een eetcafé opzetten. 

We gaan naar Zweden! vertelt op meeslepende wijze het verhaal van een langgekoesterde wens die in vervulling gaat.

De auteur:
Op Facebook kwam ik het verhaal van Astrid Bijvoet tegen in een groep.

In 2006 zijn mijn man en ik naar Malung-Sälens kommun, Dalarna, geëmigreerd en zijn daar een Nederlands restaurant begonnen. Tot de verkoop van ons restaurant in 2012 heb ik mailtjes in de vorm van 'nieuwsbrieven' naar de achterblijvers in Nederland gestuurd. Deze nieuwsbrieven zijn de basis van mijn boeken. Dit is ons verhaal van onze beleving en ervaringen in Zweden, gebundeld in twee boeken.

"We gaan naar Zweden" en "Gelukkig in Zweden"

De twee boeken zijn dus een bundeling van de 'mailnieuwsbrieven' die gaan om de belevenissen van Astrid en haar man Piet. Meer over het tweetal is te vinden op de website van DT.

Astrid en Piet.

Het boek:

Het boek bestaat uit 45 verhalen. Wat opviel was dat het geen 45 verhalen waren, maar dat elk verhaal weer uit verhaaltjes bestond. Dat is ook gelijk het grootste minpunt van het boek. Korte verhaaltjes die op zich niets met de titel van het stuk heeft te maken. Maar voordat ik mijn definitieve conclusie geef, eerst het boek.

Astrid was zesentwintig jaar geleden voor het eerst in Zweden en heeft haar hart toen voor altijd eraan verloren. Haar huidige man is Piet. De verhalen van de twee boeken gaan over de belevenissen rondom het Dutch Mountain restaurant. In 2012 is het restaurant verkocht. In dit eerste boek is niets te vinden over de verkoop van het restaurant en dus ook geen reden voor de verkoop. De website is na de verkoop in 2012 vrijwel hetzelfde gebleven, alleen staan er nu andere eigenaars vermeld. In een artikel op de website van DT is te lezen dat de nieuwe eigenaars Elza de Jong en Rick Langenhoff zijn.

Weer terug naar Astrid en Piet. Ze woonden in Zeeland en gingen bijna elke zomer naar Scandinavië. Af en toe naar andere Europese landen, maar daar ontbreekt het gevoel van Scandinavië. Het was de bedoeling om te gaan emigreren naar iets in Norbotten. Daar gingen ze namelijk vaak heen op vakantie. Het is in maart 2006 uiteindelijk wat zuidelijker geworden, Dalarna oftewel Malung. De naam van het pand was "Brändans mat och kaffe stuga" en is dus "Dutch Mountain" geworden. In die zes jaar dat Astrid en Piet de uitbaters van Dutch Mountain waren hebben ze dus het een en ander beleeft. Hieronder de wetenswaardigheden.

Wetenswaardigheden:

• Hotel Lugnet in Malung komt voor in het boek. Dit zijn ook Nederlanders.
• Piet zit met een Lonsdale shirt in een klas met asielzoekers.
• Achter het restaurant staat één van de slachthuizen. Op het blog van Yttermalung staan een tweetal blogposten over een slachthuis. De blogposten bevatten wel bloederige foto's: Elandenjacht en Älgjakt.
• Fulufjällets National park. Hier zijn we in 2011 en in 2013 geweest. Dit jaar ook weer.
• De vervolgopleiding van SFI is SAS (Svenska Andra Språk). Interessante website trouwens.
• Volgens Astrid zijn de Denen krenterig, onbeschoft en ontzettend arrogant.
• Malung Dansbandsvecka.
• Een eland wordt verdeeld door middel van een lintzaag.
• Ze hebben in een artikel in de Autokampioen gestaan. Het artikel ging over een testrit met een Volvo personenauto in het winterse Zweedse landschap.
• Expositie van natuurfotograaf Peter Koren in hun restaurant. Foto's van Nederlandse en Zweedse natuur afgedrukt op canvas.

Conclusie:
Ik vind dit boek tot nu toe het minste boek uit de emigratieverhalen serie. Onsamenhangende hoofdstukjes en een vrij directe stijl van schrijven die mij niet aanspreekt. Daarnaast had ik nogal moeite van de vele taalfouten in het boek. Ondanks de negatieve punten staan er ook wel genoeg leuke dingen in en ik ga zeker het tweede boek een keer aanschaffen en lezen.

Hieronder een gedeelte uit het boek:

Zelf denk ik dat Zweedse mensen sneller tevreden zijn. Als er een plafond in zit dan is het oké, en als er een vloer in zit dan is het prima. Wat voor plafond of wat voor vloer dat lijkt ze geen donder uit te maken. Zijn Nederlandse vrouwen verwende prinsesjes en gaat de Nederlandse man voor status? Of maken we ons dan druk om 'wat de buren ervan vinden?' Ik weet het niet maar het valt me wel op dat, over het algemeen, alle kaaskoppen toch wel een andere standaard hanteren.